Marcel Wiercichowski – urodzony w 1974 roku w Krakowie, aktor teatralny i filmowy, wiolonczelista, reżyser oraz twórca muzyki teatralnej. Absolwent Wydziału Aktorskiego PWSFTviT w Łodzi (1999), gdzie za rolę dyplomową został dostrzeżony przez Jana Machulskiego, który nazwał go „Mozartem sceny”.
Zadebiutował jeszcze na studiach jako Elf w „Śnie nocy letniej” (reż. W. Zawodziński) w Teatrze im. Jaracza w Łodzi.
Występował w Teatrze Studyjnym PWSFTviT, Teatrze Ochoty w Warszawie (2000–2001), Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie (2001–2004), Nowym Teatrze w Słupsku (2004–2005), a od 2005 roku jest etatowym aktorem Teatru Bagatela w Krakowie, gdzie regularnie występuje w repertuarze klasycznym i komediowym. Gościnnie pojawia się również w Teatrze Barakah i Nowym Teatrze w Słupsku.
Na scenie wcielał się w postacie z dramatów m.in. Shakespeare’a, Dostojewskiego, Czechowa, Becketta, Mrożka, Wyspiańskiego i Schaeffera. W wielu spektaklach łączy grę aktorską z muzyką na wiolonczeli, m.in. w „My w finale” (reż. I. Jera). Tworzy muzykę do spektakli i bywa asystentem reżysera.
Na ekranie zadebiutował jako dziecko w serialu „Rozalka Olaboga”, a później pojawiał się w etiudach, serialach i filmach pełnometrażowych.
Ważniejsze role filmowe i serialowe:
– Miasto 44 (2014, reż. Jan Komasa) – tajniak
– Ach śpij, kochanie (2017, reż. Krzysztof Lang) – śledczy
– Polityka (2019, reż. Patryk Vega) – komendant
– Ikar. Legenda Mietka Kosza (2019, reż. Maciej Pieprzyca) – epizod
– Na bank się uda (2019, reż. Szymon Jakubowski) – komedia kryminalna
– Śniadanie do łóżka (2010, reż. Krzysztof Lang) – kelner Stanisław
– Aleja gówniarzy (2007, reż. Piotr Szczepański) – Jan
– Serialowe występy m.in. w: Samo życie, Czego się boją faceci, Na dobre i na złe, Ojciec Mateusz, Komisarz Alex, Barwy szczęścia, Prawo Agaty, Zakochani po uszy
Nagrody i wyróżnienia:
– Nagroda dla najwszechstronniejszego aktora XVII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi (1999), ufundowana przez Jana Machulskiego
– „Złoty Kran” – nagroda Klubu Filmowego „Futurysta” Politechniki Łódzkiej (1999)
– Nagroda aktorska za rolę w „Audiencji III czyli Raju Eskimosów” (reż. B. Semotiuk) – VI Festiwal Komedii Talia w Tarnowie i VIII Konkurs na Wystawienie Polskich Sztuk Współczesnych w Warszawie (2002)
– Tytuł najlepszego aktora Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w sezonie 2001/2002
– Wyróżnienie za rolę Henryka w „Ślubie” Gombrowicza na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” (2004)
– Nagrody za rolę Ojca w spektaklu „Tato” w reżyserii Małgorzaty Bogajewskiej – m.in. na XIX Ogólnopolskim Festiwalu Komedii „Talia” oraz XV Festiwalu „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu.